Even voorstellen

Ik groeide op als oudste van 8 kinderen in een katholiek arbeidersgezin. Van jongs af waren muziek en religie belangrijke ingrediënten in mijn opvoeding. Mijn vader speelde trompet in de harmonie in ons dorp en vanaf mijn 8e begon ik te oefenen, op cornet. Elke zondag werd er bij ons thuis enthousiast gerepeteerd zodat de hele straat ervan kon meegenieten:-) Ongeveer vanaf dezelfde leeftijd werd ik misdienaar en als kind had ik op mijn manier dagelijkse gesprekken met God.

In de jaren zestig raakte ik net als vele generatiegenoten in de ban van de muziek van o.a. The Beatles en Bob Dylan. De cornet en religie verdwenen naar het tweede plan en de gitaar deed zijn intrede. Samen met mijn vriend Willem vormde ik het duo The Modern Minstrels en verwierven we enige faam op onze middelbare school. Het waren jaren van ongebreidelde creativiteit, van toneelspelen, zingen, componeren en muziek maken.

Mijn hang naar spel en toneel vormde jaren later de basis voor mijn beroep als docent drama. Ik heb veel ervaring opgebouwd als consulent drama voor het basisonderwijs, als docent drama en consulent educatie bij Stenden hogeschool.

Muziek maken en zingen bleef altijd een hobby, waarbij mijn interesse meer en meer verschoof van folk naar wereldmuziek, en sinds 2000 naar het zingen van mantra’s en liederen uit de tradities van vele religieuze stromingen.

Mijn spirituele ontwikkeling maakte na mijn jeugd een wat langere winterslaap door en ontwaakte eigenlijk pas weer echt na reizen (samen met mijn vrouw Annette Prinsen) naar India, Nepal en Thailand in de jaren ’80.

Ik raakte geïnspireerd door de wijsheid van mensen als Yogananda en Amma, en via een eind jaren ’90 begonnen opleiding Dansen van Universele Vrede door het gedachtegoed van Inayat Khan en het Soefisme. Sinds het afronden van deze opleiding ben ik zelf actief als dansleider en bied ik workshops Dansen van Universele Vrede aan, die ik Mantradans noem.

In mijn leven is het begrip ‘geïnspireerd leren’ steeds meer centraal komen te staan. De basis ervan ligt voor mij in een afstemming op je wezenskern, zodat wat daar leeft met een zuivere toon ‘de geest kan krijgen’. Vertaald naar het dagelijks leven betekent dit voor mij gestalte geven aan een leven in natuurlijkheid, doen waar ik voor in de wieg gelegd ben, en daar voor 100% voor gaan. Ik groei steeds meer toe naar eenheid in dat wat ik doe in mijn werk, in mijn muziek en spiritualiteit. Prajnaparamita en de muziekgroepen Gita Vinanda en Trio Sagaro zijn in mijn ontwikkeling van groot belang geweest. Op de pagina ZANG kun je enkele nummers van verschillende cd’s beluisteren.

In 2014 ben ik muziek gaan schrijven geïnspireerd op poëzie van Marieke de Vrij. Zingen in het Nederlands sprak me meer aan dan ik gedacht had. In oktober 2014 is er een CD van deze liedjes verschenen met als  titel “Alles… en volkomen niets”.  Ook ben ik een samenwerking aangegaan met docente sacrale dans Joke Vuurboom. De dansen die zij gemaakt heeft op muziek van de CD Waves – Trio Sagaro zijn prachtig en het is een genot om die met live muziek van mij te begeleiden. Een aantal keren heb ik dat ook in Duitsland gedaan, en dat is het begin gebleken van weer een nieuwe stap: sommige van mijn Nederlandse liedjes zing ik nu ook in het Duits.

Met mijn pensionering is nu een nieuwe fase in mijn leven aangebroken. Van het werk in mijn banen heb ik genoten, maar het is voorbij. Al mijn aandacht mag nu gaan naar zingen, dansen, spelen, ontspannen en ontmoeten! Het stemt me dankbaar om te ervaren dat mijn muziek en mijn mantradansen weerklank vinden bij een groeiende groep mensen. Ik heb nog steeds het gevoel dat ik nog maar aan het begin sta…

Bovenstaande alinea schreef ik in 2015. Sindsdien is er veel gebeurd… Annette en ik zijn verhuisd naar Zutphen, naar een prachtig pand op een schitterende locatie. Hier vinden we allebei meer weerklank voor dat wat leeft in ons hart. Een grote  stap voor mij is dat ik me onlangs heb laten inwijden in de Soefi Beweging. Al heel lang volg ik het pad van de soefi, maar nooit voelde ik het verlangen me te verbinden. Opeens is dat verlangen er wel, voel ik dat ik in mijn leven in een fase van senioriteit terecht gekomen ben waarin ik geen terughouding meer ken. Met de wind in de rug leef ik mijn hart naar buiten!